Zaprzeczenie ojcostwa

Zgodnie z przepisami Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego podmiotami posiadającymi legitymację czynną w procesie o zaprzeczenie ojcostwa są mąż i matka dziecka, przedstawiciel ustawowy męża matki dziecka, samo dziecko i prokurator. Stosownie do utrwalonego orzecznictwa sądowego takie powództwo wniesione przez kuratora ustanowionego w miejsce zmarłego męża matki dziecka wobec braku legitymacji czynnej po stronie tego kuratora ulega oddaleniu.

Przepis art. 63 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego określa termin, do kiedy mąż matki może wytoczyć powództwo o zaprzeczenie ojcostwa. Może tego dokonać w ciągu sześciu miesięcy od dnia, w którym dowiedział się o urodzeniu dziecka przez żonę, nie później jednak niż do osiągnięcia przez dziecko pełnoletności.Celem procesu o zaprzeczenie ojcostwa nie jest ustalenie biologicznego ojcostwa męża matki, lecz obalenie ustawowego domniemania, że dziecko od niego pochodzi.

Sama wiadomość „mająca cechy wiarogodności” o ciąży żony z innym mężczyzną nie jest jeszcze wiadomością o urodzeniu dziecka w rozumieniu art. 63 KRO. Uzyskanie przez męża od żony wiadomości, że jest ona w ciąży z innym mężczyzną, nakłada na męża obowiązek interesowania się w przyszłości tym, czy i kiedy żona urodzi dziecko. Powzięta w tych okolicznościach wiadomość nie może być pomijana z punktu widzenia określenia daty powzięcia wiadomości przez męża matki o urodzeniu przez żonę dziecka i zachowania terminu sześciomiesięcznego do zaprzeczenia ojcostwa (art. 63 KRO) – Wyrok Sądu Najwyższego – Izba Cywilna i Administracyjna z dnia 18 stycznia 1984 r., sygn. akt: I CR 398/83

Zastrzeżony w art. 63 KRO termin dotyczy jedynie uprawnienia męża matki do wytoczenia powództwa o zaprzeczenie ojcostwa. Oznacza to, że po upływie takiego terminu możliwe jest wytoczenie powództwa przez inny uprawniony podmiot, w szczególności przez prokuratora.

adw. Adam Demecki